06

Laatste wijziging: 01-06-2018 13:00
06

2018 Akkoord van start maar IKEA weigert haar textielarbeiders een veilige werkplek te geven

gepubliceerd 01-06-2018 13:00, Laatste wijziging: 01-06-2018 13:00
Vandaag, 1 juni, treedt het 2018 Akkoord in werking. Een baanbrekend initiatief dat werkt aan het veiliger maken van Bengaalse kleding- en textielfabrieken. 175 bedrijven staan onder het Akkoord. IKEA, een van de grootste bedrijven ter wereld, weigert het Akkoord te tekenen en laat haar arbeiders daarmee onder risicovolle omstandigheden werken. Daarbij profiteert het merk van de inspanningen van concurrenten. Twee van de vijf fabrieken waar IKEA haar producten laat maken vallen wel onder het Akkoord maar dit komt door de investeringen van andere bedrijven.

Na de dodelijke Rana Plaza ramp in 2013 werd het eerste Bangladesh Akkoord opgesteld. Het 2018 Akkoord zal dit werk voortzetten en voegt een aantal elementen toe. Het nieuwe akkoord verwelkomt naast kledingfabrieken nu ook producenten van huishoudelijk textiel en gebreide accessoires. Dit betekent dat meer bedrijven zich kunnen aansluiten bij het akkoord en meer arbeiders beschermd kunnen worden. IKEA, het grootste meubelbedrijf ter wereld, weigert echter om haar textielfabrieken onder de bescherming van het Akkoord te laten vallen.


Het 2018 Transitie Akkoord is op dit moment ondertekend door 175 kleding- en textielbedrijven, waaronder Primark, H&M, C&A en Aldi. Het nieuwe Akkoord beslaat meer dan 13.000 fabrieken en ongeveer 2 miljoen arbeiders. Een aantal merken weigeren verantwoordelijkheid te nemen voor de veiligheid van arbeiders die hun producten maken, naast IKEA zetten ook Abercrombie & Fitch en GAP hun handtekening niet. Woordvoerder Tara Scally "Het is echter nog niet te laat. Ook na de startdatum kunnen bedrijven zich aansluiten en zouden dit moeten doen. Het is nooit te laat om de levens van arbeiders te gaan beschermen."


Volgens IKEA is de gedragsscore van het bedrijf 'the IKEA Way' (IWAY) van voldoende kwaliteit om veilige werkplekken te garanderen. Volgens IKEA zijn meerdere wegen te bewandelen om fabrieken veiliger te maken. Wat Schone Kleren Campagne betreft is het Bangladesh Akkoord het enige betrouwbare middel om te werken aan het verbeteren van de veiligheid van fabrieken. In tegenstelling tot vrijblijvende initiatieven, zoals IKEA's IWAY, is het Bangladesh Akkoord een juridisch bindende afspraak tussen bedrijven en vakbonden. Het Akkoord is transparant en maakt alle vooruitgang inzichtelijk, dit ontbreekt bij IKEA waardoor hun beloofde verbeteringen niet gecontroleerd kunnen worden en zij niet ter verantwoorden geroepen kunnen worden. Scally "Als IKEA echt zo veel zorg draagt voor veilige textielfabrieken, waarom wil zij dat dit dan niet openlijk aan laten zien?" Een ander groot verschil tussen IKEA's methode en het Akkoord is dat het Akkoord alle fabrieken inspecteert waar aangesloten bedrijven producten laten of lieten maken. IKEA voert alleen audits uit bij hun hoofdleveranciers en stelt hen verantwoordelijk om onderaannemers te controleren.


IKEA stelt dat zij werken met vijf leveranciers in Bangladesh waarvan slechts twee van deze fabrieken onder het Akkoord vallen. Dit betekent dat de arbeiders in de andere fabrieken een groot risico lopen op onveilige werkomstandigheden. De fabrieken die wel onder het Akkoord vallen bieden dan wel veiligheid voor de arbeiders, IKEA heeft hier niet in geïnvesteerd en profiteert wel van de inspanning van de andere 175 Akkoord-ondertekenaars.

Meer informatie:

Kiest Minister Kaag voor het voortbouwen op de winsten van het Bangladesh Akkoord?

gepubliceerd 20-06-2018 09:50, Laatste wijziging: 20-06-2018 09:50
Vandaag mag Schone Kleren Campagne in de tweede kamer een reactie geven op de beleidsnotitie van Minister Kaag die zij een maand geleden presenteerde. We zijn blij met de inzet van de minister op duurzamere waardeketens en dat zij zeer terecht kiest voor prioriteiten als leefbaar loon, kinderarbeid en vrouwenrechten. Toch maken we ons wel zorgen over de manier van uitvoering en de keuzes de ze moet gaan maken.
Kiest Minister Kaag voor het voortbouwen op de winsten van het Bangladesh Akkoord?

De beleidsnota van Minister Kaag 'Investeren in Perspectief'

De keuze: Voortbouwen op bewezen effectieve aanpak of steunen van minder ambitieuze initiatieven?

De minister haar inzet bouwt voort op het bestaande IMVO-beleid. Het verduurzamen van mondiale waardeketens heeft haar prioriteit en daarbij wordt in het bijzonder ingezet op onderwerpen als leefbaar loon, kinderarbeid en vrouwenrechten, dit wordt door Schone Kleren Campagne verwelkomt.  Maar ondanks dat we blij zijn met deze inzet vinden wij het toch zorgelijk dat de minister in de uitwerking hiervan niet lijkt te kiezen voor een bewezen effectieve aanpak; zoals het akkoord, maar in haar notitie juist sterk verwijst naar samenwerking met vrijblijvende initiatieven als het IDH.

Dat is zorgelijk, omdat we nu al zien hoe instrumenten die wel afdwingbaar zijn; zoals het Bangladesh Akkoord, ondermijnd dreigen te worden door zwakkere initiatieven. Concreet voorbeeld is het initiatief van het IDH genaamd “LABS” (Life And Building Safety).

Het LABS-initiatief van het IDH

Wij hebben vernomen dat het LABS-initiatief al in India en Vietnam wordt opgezet en dat het binnenkort ook in zowel Pakistan als Cambodja van start zal gaan. De winsten van het Bangladesh Akkoord worden door dit IDH-initiatief compleet ondermijnt omdat dit initiatief een aantal belangrijke basisprincipes niet heeft, onder andere: afspraken zijn niet afdwingbaar (bedrijven die afspraken niet nakomen gaan vrijuit) en lokale vakbonden zijn niet betrokken en spelen dus geen centrale rol. Er is geen financiële verantwoordelijkheid voor de bedrijven om de verbeteringen door te voeren. Het initiatief wordt gepresenteerd als een “globale oplossing” waarbij IDH als multi-stakeholder initiatief (MSI) wordt geportretteerd. IDH is dat niet want vakbonden, een zeer belangrijke groep stakeholders, ontbreken. De steun van het Ministerie voor IDH hierin, doet ons vrezen dat de ambitie om echt tot handhaving over te gaan, boterzacht is. Het is juist nu het moment om voort te bouwen op afdwingbare akkoorden tussen vakbonden en merken die hun effectiviteit reeds hebben bewezen. Het Bangladesh Akkoord heeft precedent scheppende waarde die bedrijfs-gecontroleerde vrijwillige initiatieven vervangt met afdwingbare afspraken tussen vakbonden en bedrijven. In plaats van er voor te zorgen dat het akkoord model wordt uitgebreid naar andere landen als Pakistan en Cambodja wordt nu de deur opengezet voor dit soort Pre-Rana initiatieven met een focus op nog meer auditing zonder garantie op verbeteringen. Hiermee verliezen we volgens Schone Kleren Campagne strategisch wat er gewonnen is met het Bangladesh Akkoord.